Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

Some thoughts about the Catalan referendum ...

As a hard-core Europeanist and internationalist I usually do not agree with national or secessionist movements, but I strongly support the protection of human rights, particularly minority rights, and the protection of particular identities, local culture, less spoken languages. I have been following the course of Barcelona and all of Catalonia for a long time. After the Olympic Games in 1992 Barcelona is a "northern European" city, a lighthouse of European culture, freedom and quality of life in the Mediterranean, and Catalonia is the most important link to the recovery of the Spanish economy. On the contrary, my country and the Greek capital. At the beginning of the last decade, Greece was a European champion of economic development and also organized the Olympics. Instead of making it a springboard for a new upswing had a five-year conservative government who blow up the economy, increese debt and let Greece at the brink of disaster. Similarly, another conservative Prime Minister of Spain today, instead of sitting on the table of dialogue with his Catalan fellow citizens, and preventing an evaded evolution, responded to the referendum with repression and police forces unless Mariano Rajoi is a champion of the Catalan secession. Nonsense sometimes could be catalytic for developments.

Jaume Mateu - Peter IV the Ceremonious

I am interested in the issues of Catalonia and for yet another reason. Athens for some time in the Middle Ages was run by Catalan Knights. After 1311, after defeating the Franks, the rulers who were in Greece since the Fourth Crusade occupied the Duchy of Athens and ruled for more than seventy years. King Peter IV of Aragon had even called the Parthenon because the Acropolis rock was part of his territory as
"the most expensive gem of the world, so that all the Kings of Christianity could not create something similar" ... Unfortunately, the ethnocentric education we take in Greece carefully conceals very interesting aspects of our history that have nothing to do with golden ages, great military achievements and national narratives.

The Acropolis as the seat of the Duchy of Athens (1207-1457)
I wish all this adventure of our friends on the other side of the Mediterranean to end soon and peacefully with the best solution for the people of Catalonia. Most importantly, however, the right-wing Spanish government is to be serious, to understand that it is not in the age of concierge and to rush to the table of dialogue. democracy and dialogue are the reference points for our time and the European reality. As in areas such as economics and development, as well as in areas of regional development, local identities, culture, linguistic partnership, and so on. We need in the future single federal Europe not only economic robustness, balanced budgets and national narratives but a social Europe with development sharing the whole of society with decentralized powers in the regions and municipalities and reference to the local, regional identities of the European peoples.

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

Γιατί με Γιάννη Ραγκούση και γιατί τώρα...

Η δυναμική που έχει αναπτυχθεί τις τελευταίες μέρες με την επικείμενη ανασυγκρότηση της δημοκρατικής - προοδευτικής παράταξης κατόπιν των αποφάσεων του Συνεδρίου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης τον περασμένο Ιούνιο και τις εγγυήσεις που παρέχει η επιτροπή του Καθηγητή κ. Αλιβιζάτου για την περεταίρω εξέλιξη του εγχειρήματος και εν μέσω των τραγικών αδιεξόδων που έχει φέρει η αδιέξοδη διαχείριση της Κυβέρνησης Τσίπρα - Καμμένου και έχουν καταστήσει τη χώρα βαλτωμένη στα ψέματα των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και τη διεθνή ανυποληψία καθιστούν μέγιστη ανάγκη να συζητήσουμε αναλυτικά τα προτάγματα για την επόμενη μέρα, τη φυσιογνωμία, το πολιτικό πλαίσιο και τις κοινωνικές αναφορές που πρέπει να έχει η παράταξή μας μετά τη δημιουργία του νέου ενιαίου πολιτικού φορέα, καθώς και ένα συγκεκριμένο πακέτο προοδευτικών μεταρρυθμίσεων στο κράτος και τη δημόσια διοίκηση.

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Ψυχραιμία παιδιά...

Κείμενό μου στο badiera.gr

Η διαμάχη που έχει προκύψει τις τελευταίες μέρες με το ζήτημα του συνεδρίου για τα εγκλήματα του κομμουνιστικού καθεστώτος που διοργάνωσε η Εσθονική Προεδρεία της Ε.Ε. αναδεικνύει μια οσμή πολιτικής ναφθαλίνης στην πολιτική μας ζωή όπου συναγωνίζονται νεοσυντηρητικοί κύκλοι από το χώρο της δεξιάς, έχοντας ανοίξει το μπαούλο με τις συνήθειες του μακαρθισμού ξεχασμένες από τη δεκαετία του ‘50 και από την άλλη με το πολιτικό τσίρκο του ΣΥΡΙΖΑ που έχει συνδεθεί κατά τα άλλα με τα πιο σκληρά μέτρα από το ξέσπασμα της κρίσης, καίτοι παρέλαβε τη χώρα με ανάπτυξη και πλεονάσματα, συγκυβερνώντας με τους αντησημίτες, ισλαμοφοβικούς, ομοφοβικούς ακροδεξιούς ΑΝΕΛ των Καμμένων (Υπουργού Αμύνης και Αντιπρέδρου της Βουλής) και φυσικά που ούτε δίστασε να συμμαχήσει με τους Ναζί της Χρυσής Αυγής, για να ψηφιστεί η διεξαγωγή δημοψηφίσματος και να στηριχτεί το ατελέσφορο ΟΧΙ του καλοκαιριού του 2015.

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

Εισήγηση στο Συνέδριο της "Δημοκρατικής Συμπαράταξης"

Η παρούσα εισήγηση έλαβε χώρα στο πολιτικό και προγραμματικό συνέδριο της "Δημοκρατικής Συμπαράταξης" στα πλαίσια του work shop "πολιτικές για τη νέα γενία", την ενότητα "Restart για τη Δημοκρατία και το Σοσιαλισμό" και παρουσιάζει το δέκατο κατά σειρά κείμενο με τίτλο "η απάντησή μας στον εθνικολαϊκισμό, τον υποδόριο εκφασισμό και τη συντηρητική Ευρώπη"

Φίλες και φίλοι,

Θα σας αναπτύξω την το 10ο κείμενο των κειμένων του workshop για τη νέα γενιά στην που εντάσσεται στη 2η ενότητα «Restart για τη Δημοκρατία και το Σοσιαλισμό» και για το οποίο δουλέψαμε ο Χαράλαμπος Βαρδίκος & o Χρήστος Λιακας  από το ΠΑΣΟΚ, ο Γιώργος Ματζαβάς από το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών, ο Μπάμπης Χατζημαλλής  και η Βάσια Μαδέση από τους PES Activists, o Μανώλης Μανεσιώτης από τη Ν. ΠΑΣΟΚ και τέλος από τη “Δημοκρατική Αριστερά” ο ομιλών και ο σ. Στέργιος Καλπάκης.

Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

Εσύ πόσο αντέχεις ακόμα;

του Χρήστου Κώνστα

Τα τελευταία δύο χρόνια συντελείται στην Ελλάδα, η μεγαλύτερη, βιαιότερη και δυστυχώς αποτελεσματικότερη, μεταβίβαση πλούτου από τους πολλούς φτωχούς στους λίγους πλουσιότερους που έχει συμβεί ποτέ στην ελληνική ιστορία.
Ούτε κατά την εποχή της τρελής χρηματιστηριακής υπερβολής, της δεκαετίας του 90 ούτε στην εποχή των ραντιέρηδων της δεκαετίας του 80, δεν έχει καταγραφεί τέτοια μαζική αναδιάρθρωση εισοδηματικών τάξεων.
Η Ελλάδα είναι χώρα δίχως τράπεζες και αγορά χωρίς χρήμα
Από το καλοκαίρι του 2015,  η Ελληνική οικονομία είναι η μοναδική στον πλανήτη που λειτουργεί χωρίς να διαθέτει πραγματικά τραπεζικό σύστημα.

Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2016

Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπροστά στη συνειδητοποίηση και η σοσιαλδημοκρατία στις νέες προκλήσεις

                                                                                             του Αλέξανδρου Παπουτσή

Ο διάλογος για την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι γόνιμος και διαρκής. Οι προκλήσεις του νέου αιώνα είναι πυκνές και οι απαντήσεις αναζητούνται καθώς οι παλιές συνταγές δεν επαρκούν. Τα ελλείμματα της Ένωσης είναι γνωστά, όμως σε αυτά έρχονται να προστεθούν νέες παράμετροι που διευρύνουν τους προβληματισμούς και καθιστούν συνθετότερα τα προς επίλυση ζητήματα.

Στα γνωστά από δεκαετίας ζητήματα της πολιτικής και οικονομικής ολοκλήρωσης (με απώτερο στόχο την ομοσπονδοποίηση), των δομικών αστοχιών της ευρωζώνης, του δημοκρατικού ελλείμματος και του διακυβερνητικού τρόπου λήψης αποφάσεων στα πολύ σημαντικά πεδία, αθροίζονται πλέον νέα ζητήματα που αν και γνωστά, οι επιπτώσεις τους αρχίζουν να διαφαίνονται τώρα.

Τετάρτη, 13 Απριλίου 2016

Μακεδονικό: Διπλή ονομασία η μόνη διέξοδος

Με αφορμή την κρίση και το τεράστιο προσφυγικό ρεύμα από τα τουρκικά παράλια προς την κεντρική και βόρεια Ευρώπη, πέρα από τον προβληματισμό για τη στάση και τη συμπεριφορά διάφορων (κυρίως πρώην ανατολικών) χωρών και γενικότερα τη στάση της ξενοφοβικής, αντιευρωπαϊκής και εθνικιστικής δεξιάς που αποτελεί ένα από τους μεγαλύτερους κινδύνους για την εξέλιξη του ευρωπαϊκού πειράματος, το αίσχος της Ειδομένης που αποτελεί ντροπή για τις ευρωπαϊκές αξίες, στα καθ’ημάς αναδεικνύεται για μια ακόμη φορά, είτε με τις αναφορές διεθνών Μ.Μ.Ε., είτε με την υπόθεση της αποστροφής του λόγου του υπουργού κ. Μουζάλα και την γελοία αντίδραση του συγκυβερνώντος κόμματος, το ζήτημα – που έχει σαπίσει πια – της ονομασίας της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας».